Max Visser (25) besloot vorig jaar zijn broertje Wisse op te zoeken in Kenia. De FC Utrecht-supporter stopte zijn koffer vol met FC Utrecht-shirtjes. En dus lopen er nu jongens en meisjes in shirtjes met op de rug Giovanni Troupée, Simon Makienok en Joris van Overeem.
Het gebeurt niet dagelijks dat je broertje de kans krijgt om in het buitenland stage te gaan lopen. En al helemaal niet in Kenia! Dus toen Wisse eenmaal de kans kreeg naar Oost-Afrika te vertrekken, moest zijn broer Max óók die kant op. Nadat de reis eenmaal was gepland, had hij nog één prangende vraag: hoe kan ik iets betekenen voor de mensen daar?
Max, al een leven lang een fanatiek FC Utrecht-supporter, bedacht dat hij FC Utrecht-shirtjes mee wilde nemen. Zo hadden de kinderen die daar fanatiek voetballen kwalitatief goede kleding. Hij deed een oproepje via de verschillende fanaccounts op het internet. Of mensen misschien nog een oud shirtje hadden liggen dat ze wel konden missen. De reacties waren overweldigend.
“Vanuit alle hoeken kwamen er shirtjes. Mensen wilden zo graag helpen”, vertelt Max. “Meestal sprak ik voor een thuiswedstrijd van FC Utrecht voor het stadion af. Dan kreeg ik een tas met één of meerdere shirtjes. Dat werd een hele verzameling. Hoeveel ik uiteindelijk mee heb genomen in het vliegtuig? Ik denk wel vijftig shirts. Maar ook broeken, kousen, alles. En mooie shirtjes ook hoor.”
Bepakt en bezakt trok hij naar Kenia. Bij aankomst sprong hij in een jeep, met de koffer vol Utrecht-shirtjes achterin. De eerste exemplaren gingen naar kinderen langs de kant van de weg. “Het was bizar hoe blij ze waren. Dat is eigenlijk niet uit te leggen. De meesten sloegen helemaal dicht. In Kenia is ook veel armoede. Dit was echt een groot cadeau.”
Zeker ook omdat het FC Utrecht-shirts waren. “Het leuke is: in Afrika is FC Utrecht best wel bekend. Dat komt vooral door Sébastien Haller, die echt een grote speler is. En nu hebben we er nog meer fans bijgekregen; via social media krijg ik nu vanuit Kenia berichten als FC Utrecht heeft gespeeld. Ze zijn ons massaal gaan volgen.”
In de daaropvolgende dagen ging Max met zijn shirts door de straten en dorpen. Het meest schrijnende geval was bij een voetbalclub. “Een soccerschool. Die kinderen wilden heel graag voetballen, maar hadden eigenlijk geen middelen. Iemand vertelde dat ze soms wel twee dagen geen eten hebben. Dat gaat door merg en been. Gelukkig kon ik op deze manier iets terugdoen. Later hebben ze nog allemaal video’s gestuurd. Allemaal jongens in Utrecht-kleding.”
Later zag Max met eigen ogen wat hij teweeg had gebracht. In het straatbeeld zag hij steeds meer FC Utrecht-shirtjes opduiken. “Zoals ik al zei, er zaten mooie shirts tussen. Joris van Overeem die over de straat rende, Simon Makienok. Ook heb ik een eigen shirtje met Max erop weggegeven. Zo leuk om te zien! Giovanni Troupée zag een shirt met zijn eigen naam op mijn socials voorbijkomen. Die reageerde daar heel leuk op!”
Door middel van een klein gebaar zorgde Max voor een glimlach op de gezichten in Kenia. En dat het uitgerekend met FC Utrecht-shirtjes kon, maakt het extra mooi. “Voor mijn gevoel doe ik zo ook nog iets terug voor mijn club”, besluit hij. “Het is prachtig om te zien hoe blij die kinderen zijn met zo’n klein gebaar. Daar doe je het allemaal voor.”
