Deze winter nam FC Utrecht Artem Stepanov op huurbasis over van Bayer 04 Leverkusen. De 18-jarige jeugdinternational van Oekraïne maakt sinds zijn komst indruk in Stadion Galgenwaard. Tijd voor een eerste kennismaking.
Dit verhaal begint op 22 maart 2026. Op het moment dat Artem Stepanov Go Ahead Eagles-doelman Jari de Busser voor de tweede keer uitkapt, veert Stadion Galgenwaard op. Wat volgt, is een droog schot in het dak van het doel. De verdedigers uit Deventer blijven verbouwereerd achter. Het betekent een 2-0 voorsprong voor FC Utrecht en alweer de derde treffer van de Oekraïense spits in de VriendenLoterij Eredivisie.
Een uur later, als het merendeel van de fans alweer op weg is naar Oog in Al, Lombok en Overvecht, komen we de spits tegen in Stadion Galgenwaard. Onder zijn arm heeft hij een miniatuurversie van de Dom. Het blijkt de Indeed Player of the Match-award. Hij toont hem trots: zijn derde doelpunt in Utrechtse dienst én deze uitverkiezing door de supporters. De 1 meter 92 lange spits slaat Dani de Wit, die even verderop een interview geeft, tevreden op de schouder. “Dit is een geweldige dag”, klinkt het in zijn beste Engels.
Lutsk
Artem Stepanov. Zijn rugnummer (18) is niet toevallig gekozen: op 10 augustus 2025 vierde hij zijn achttiende verjaardag. Volgens de Nederlandse wet is hij pas een half jaar volwassen, maar in de praktijk heeft hij al een heel volwassen leven achter zich. Daar willen we vandaag achter zien te komen.
Stepanov werd geboren in Lutsk, in het noordwesten van Oekraïne. Aan de oevers van de Styr begon zijn voetbaldroom. Met de bal op straat, dromend van een carrière als profvoetballer. Hij verhuisde naar Kiev om in de befaamde academie van Shakhtar Donetsk te gaan spelen. Een redelijk normale jeugd tekende zich af, totdat de oorlog uitbrak.
“Vanwege de oorlog moesten we verhuizen naar Duitsland”, vertelt zijn vader, die is meegekomen naar Utrecht. “We waren die dag in Kiev, op het trainingscomplex. Om vier uur ’s ochtends begon het. Explosies. We pakten snel onze spullen, we begrepen niet wat er gebeurde. Het was heel eng, er was paniek. We probeerden Kiev te verlaten, maar dat duurde heel lang. Ik nam Artem en nog drie jongens uit onze stad mee. Het was heel eng. Ik wil er liever niet aan terugdenken.”
Zijn zoon knikt instemmend. “Het was moeilijk om daar te blijven”, beaamt hij. “Voor het voetbal, maar ook voor het leven zelf.”
In zijn jongensleven draaide alles om voetbal. Nu was dat bijzaak. De familie moest vluchten. Uiteindelijk kwamen ze in Duitsland terecht. In een poging het normale leven zoveel mogelijk op te pakken, ging Stepanov aan de slag bij Bayer 04 Leverkusen. Ondanks de onrustige jaren en de taalbarrière maakte hij indruk. Voorafgaand aan dit gesprek doken we in zijn statistieken. In de Onder 19, in het seizoen 2024/2025, maakte hij 24 doelpunten in 24 wedstrijden: een echte Torjäger. In het seizoen 2025/2026 werd hij verhuurd aan 1. FC Nürnberg, waar hij zijn eerste minuten maakte in het seniorenvoetbal. “Duitsland heeft mij sterker gemaakt”, vertelt hij daarover. “Ik heb daar veel geleerd. Ik ben er volwassen geworden.”
Utrecht
Deze winter trok hij naar Nederland. Een transfer met een verhaal. De scouting van FC Utrecht had de boomlange spits al langer op de korrel. Nu deed zich de kans voor om hem te huren. Op 30 januari van dit jaar werd de deal wereldkundig gemaakt. In de dagen voorafgaand aan de persfoto werd er met man en macht gewerkt om alles rond te krijgen. In de week dat FC Utrecht-supporters Glasgow overnamen, voorafgaand aan het duel met Celtic, werd Stepanov gekeurd. In allerijl werden de juiste stempels, documenten en foto’s geregeld. Alles om hem op 1 februari, bij het uitduel met sc Heerenveen, speelgerechtigd te hebben.
En zo geschiedde. Toen het Friese volkslied werd ingezet, zat Stepanov al in een Castore-trainingspak in de dug-out. Met nog een paar minuten te spelen waren de Friese verdedigers de eersten die kennismaakten met de Oekraïense dadendrang. Stepanov schuwt geen duel, maakt veel vuile meters en weet dus wat het is om doelpunten te maken.
Uit het zicht van het publiek moest Stepanov in Nederland zien te aarden. Op het oog een behoorlijke opgave. De spits spreekt nauwelijks Engels, laat staan Nederlands. In de eerste dagen ging veel met handen en voeten. De Duitse taal is zijn brug naar de buitenwereld. Op Topsportcentrum Overvecht stal hij de harten met zijn ontwapenende glimlach. Zo stoer als hij eruitziet, zo vrolijk staat hij in het leven. Diverse spelers benadrukken dat de positieve energie van Stepanov, maar ook van Ángel Alarcón en Jesper Karlsson, veel heeft gedaan voor de sfeer in de kleedkamer.
De Oekraïner en de Spanjaard hebben zelfs een bijzondere band. Als een van de twee scoort, volgt een opvallende celebration. De twee rennen naar elkaar toe, springen in de lucht en geven elkaar een high five. “We begrijpen elkaar”, zegt Stepanov. “We zitten in dezelfde situatie.”
Scoren
Beiden zijn jong, willen slagen in het internationale voetbal en leven op in de buurt van het vijandelijke doel. En ze willen scoren. Alarcón bewees al snel zijn waarde voor FC Utrecht, maar hetzelfde kan worden gezegd van Stepanov. Diens doelpunten worden steeds een beetje mooier. Tegen AZ maakte hij zijn eerste in Utrechtse dienst, vanaf elf meter. Twee weken later volgde een knappe spitsengoal tegen FC Twente. Toch bleven kenners ook na die treffer twijfelen aan zijn spitseninstinct.
In het thuisduel met Go Ahead Eagles bewees Stepanov uit welk hout hij gesneden is. “Ik denk altijd aan scoren”, zegt hij. “Altijd. Dat hoort bij een spits. Uiteindelijk gaat het om het team. We willen wedstrijden winnen, zo hoog mogelijk eindigen. Maar een spits moet scoren.”
Toch brengt de Oekraïner meer dan doelpunten. Hij werkt zich een slag in de rondte, fungeert als aanspeelpunt en weet het publiek mee te krijgen. Een potentiële publiekslieveling? “De sfeer in ons stadion is geweldig. Het was fantastisch om te scoren in Stadion Galgenwaard. Dat moment zal ik niet snel vergeten. Natuurlijk wil ik doelpunten maken. Tegelijkertijd wil ik belangrijk zijn voor het team. Dat is het allerbelangrijkste. We hebben een doel dit seizoen en daar wil ik aan bijdragen.”
Hij vertelt het in zijn beste Engels. Het is tekenend voor het karakter van de pas achttienjarige Oekraïner. In alles wat hij doet, stopt hij energie: in zijn duels met Eredivisie-verdedigers, in de band met zijn collega’s, in de vuile meters op het veld en in interviews. Het is hem niet aan komen waaien, maar hij wil er het beste van maken. Misschien is het ingegeven door de onrustige situatie in zijn vaderland, misschien is het wel zijn persoonlijkheid.
Maar Artem Stepanov wil er het beste van maken. Utrecht is daarvoor de beste plek. “Ik wil de mensen graag nog één ding vertellen”, besluit hij. “Ik ben enorm dankbaar dat ik hier mag zijn. Dat ik voor deze club mag spelen, voor deze fans. Dit is voor mij de perfecte plek. Bedankt.”
