Grandel overtuigd van eigen kwaliteit

1 januari 1970

Grandel overtuigd van eigen kwaliteit Bron: Het Stadsblad
`Oui!` luidt het antwoord van Franck Grandel op de vraag of hij zichzelf weer gaat terugvechten in de basiself van FC Utrecht. `Dat ik nu op de bank ben terechtgekomen stimuleert mij alleen maar om in de toekomst nog beter te worden.`

Grandel overtuigd van eigen kwaliteit

In het voetbalgekke Guadeloupe, een Frans overzees departement in de Caribische Zee, kreeg hij le football met de paplepel ingegoten. Al vanaf zijn zesde jaar nam zijn vader hem mee naar voetbalwedstrijden en zo begon de kleine Franck langzaam te dromen van een glansrijke profcarrière. `Ik heb mijn hele jeugd op een voetbalschool gezeten,` vertelt Grandel. `Maar ik blonk ook uit in handbal. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt.` Net als zijn grote voorbeeld Bernard Lama, die in de jaren negentig het doel van de Franse nationale ploeg verdedigde, wilde hij slagen als keeper. Om zijn doel te bereiken moest Grandel echter wel op zijn achtiende jaar de grote oversteek wagen naar Europa. `Het was geen moeilijke beslissing, want ik wilde het heel graag. Toch was het in het begin niet makkelijk. Ik liet mijn hele familie achter en wist niet wat mij te wachten stond.` De jonge avonturier kwam eerst terecht bij Mulhouse en speelde daarna achtereenvolgens voor Besançon, Libourne, de Griekse club Xanthi en Troyes. Bij deze laatste club werd hij door FC Utrecht ontdekt. `Mijn contract liep af en ik had nog niks gehoord van de clubleiding,` legt Grandel uit over zijn situatie bij Troyes. `Verder waren er nog meer clubs geïnteresseerd, maar Utrecht handelde het snelst. Ze waren concreet en ik kon meteen tekenen.`

Gevolg van deze keus was wel dat hij weer een hele overstap naar Nederland moest maken. Of niet? `Nou, dat valt wel mee,` antwoordt hij. `De Franse en Nederlandse cultuur verschillen niet zoveel van elkaar. En ik ben zowel bij de club als in mijn woonplaats De Meern goed verwelkomd. Ik vind de mensen hier vriendelijk.`
In plaats van `un petit peu` zegt de FC-keeper dat hij al `een klein beetje` Nederlands spreekt en verstaat. Hoewel volgens hem de taal geen probleem vormt op de training of in de wedstrijd, is het toch niet de bedoeling dat Grandel bij FC Utrecht tijdens de lunch elke keer naast Marc-Antoine Fortuné en David di Tommaso gaat zitten. `Ik begrijp dat wel, maar vind het soms jammer. De club wil natuurlijk voorkomen dat we alleen maar in het Frans gaan praten.`
Waar hij ook begrip voor heeft, is dat zijn trainer Foeke Booy hem na een aantal cruciale fouten op de bank plaatste. `Ik neem mijn verantwoordelijkheid. Het overkomt elke keeper en ik heb het zelf ook al eens eerder meegemaakt, al duurde een mindere periode nooit langer dan twee wedstrijden.` Over de precieze oorzaak laat hij zich niet uit. In zijn ogen heeft het niets te maken met stress, onzekerheid of het feit dat het niveau in onze competitie hoger ligt dan in de Tweede Franse Divisie. `Mijn zelfvertrouwen is ook niet aangetast. Integendeel, ik ga nu nog harder werken en ik weet zeker dat ik weer onder de lat van FC Utrecht kom te staan.`

Het is dus duidelijk. Franck Grandel, nu zevenentwintig jaar, is niet van zins om bij de pakken neer te zitten, sterker nog; hij wil koste wat kost slagen in Nederland. Daarvoor is de keeper hier gekomen. Maar ooit, als zijn voetbalcarrière beëindigd is, zal hij samen met zijn vriendin, die ook uit Guadeloupe komt, weer terugkeren naar zijn geboortegrond. `Ja, want daar woont mijn hele familie en voel ik me uiteindelijk nog het beste thuis.`

Hoofdsponsor

2016 Logo ZvdZ RGB

Connectiviteitspartner

tele2

Official partners

Centralpoint hummel_Sport_Logo_Black_horizontal logo_H&H_2_wit Amstel website

FOX_Sports_CMYK_FC[1][1] vriendenloterij 2016_OFM_Logo_NewSlogan_zwart

Digital partner

tres